HISTORISCH NIEUWS

Mannenmode anno 1946.
1946 - STRUBBELINGEN NA DOOD GROOTAANDEELHOUDERS
Geplaatst op 05/2012

Het kort achter elkaar overlijden van Andries Spaander, Pieter Stapel en Willem Nordemann (alle drie grootaandeelhouders) levert veel werk voor notaris De Boer uit Hoogwoud. De aandelen moeten worden overgeschreven op de erfgenamen. 

In september 1946 is de afhandeling van het aandelenpakket van wijlen Andries Spaander aan zijn inmiddels hertrouwde weduwe en haar minderjarige dochter nog steeds onderwerp van discussie. 

De raad van commissarissen besluit in maart 1946 mevrouw Nordemann-Stapel, vanaf de sterfdatum van haar echtgenoot, zeven maandsalarissen uit te keren. Piet Nordemann zal in die periode kosteloos in de winkel werkzaam zijn. Tussen Piet Nordemann en de inmiddels tot voorzitter van de raad van commissarissen benoemde Cornelis Stapel, neef van Piet, botert het niet. Nordemann junior zou neef Cornelis niet willen erkennen als president-commissaris en dat steekt. De heren commissarissen dringen aan op een betere onderlinge verstandhouding tussen beide heren.

Cornelis Stapel ziet wel iets in zijn neef Piet als bedrijfsleider in Alkmaar, als opvolger van zijn overleden vader in 1945. Het is echter nog veel te vroeg om hem nu al de volledige verantwoording over de zaak te geven. Piet Nordemann wordt tot chef benoemd.

De in Alkmaar woonachtige secretaris van de raad van commissarissen Holzmuller wordt aangesteld als ‘toezichthouder’ voor Piet Nordemann. Holzmuller ziet weinig in de 25-jarige winkelchef. In een vertrouwelijke briefwisseling tussen Piet en aandeelhouder J.C. Koster meldt de bloemist uit Sijbekarspel dat Holzmuller in de vergaderingen hem typeert als ‘jongeman’ en ‘schooljongen’ en de secretaris zijn zin wil doordrijven in zaken die Piet aangaan. ‘Het verheugt mij zeer, dat u den heer Holzmuller zo goed kan antwoorden’ steekt Koster Piet Nordemann een hart onder de riem. En het ligt niet aan Koster, dat de raad van commissarissen weigert Nordemann jr. toe te laten tot vergaderingen van de raad.

In december stuurt Piet een pakje voor Sinterklaas naar Koster. Piet is inmiddels verloofd met Catharina (Tiny) La Fleur (1923-2011).


De advertentie van de opening van Bruggemann in de krant.
LANGESTRAAT KRONIEK

1946 

*Eind november opent op de hoek van de Payglop de herenmodezaak van Hans Bruggemann. Kort na de opening raakt Bruggemann in conflict met de gemeente over de bovenwoning in de Langestraat. De familie is dan, zonder een schriftelijke woonvergunning, verhuisd naar de Wilhelminalaan 5 en wordt door de gemeente beschuldigd van illegaal wonen in de Hout. Bruggemann beweert dat hij een mondelinge toezegging heeft van een ambtenaar. ‘Meneer de Haas heeft gezegd dat als de dames S. naar de woning boven de nieuwe zaak Langestraat 33 verhuizen, wij de woning Wilhelminalaan 5 kunnen betrekken. Een woonvergunning is dan niet nodig’. De gemeente hout voet bij stuk en Bruggemann stapt naar de Kantonrechter. Die wijst de winkelier terecht. Hij moet, zoals iedereen, een woonvergunning aanvragen bij de gemeente. Aldus geschiedt en de gemeente geeft een vergunning af. In 2011 houdt Bruggemann op te bestaan.

*Banketbakker Soecker, twee winkelpanden verder in de Langestraat, krijgt ook ruzie met de gemeente. De directeur van Openbare Werken vindt de verbouwing van de voorgevel niet noodzakelijk. Er is, zo kort na de oorlog, een ernstig gebrek aan bouwmaterialen en daarom wordt er geen bouwvergunning afgegeven. Herstel van oorlogsschade en bouw van woningen gaat voor. Architect Cornelis Keesman reageert namens zijn opdracht furieus. ‘Het is een werkje van niks. Er zijn maar 2250 stenen nodig. Het is stijlloos een zo jong en energiek zakenman dwars te zitten’. Soecker moet twee jaar wachten op zijn bouwvergunning. In 1999 verdwijnt de bakkerswinkel van Soecker.

Iedere maand publiceert Hans Koolwijk een pagina met geschiedenis van Spaander Mannenmode.
Reageren, of weet je misschien ook iets over Spaander geschiedenis mail ons op info@spaandermode.nl

« terug naar overzicht